Overweeg je om je zorgbehoevende ouders bij jou te laten intrekken en hen een eigen woonplek te geven? Heb je zorg nodig en wil je graag iemand bij je laten inwonen die je kan verzorgen, zonder je privacy te verliezen? Heb je een zorgbehoevend kind dat zoveel mogelijk zelfstandig wil leven, maar dat je toch de nodige dagelijkse ondersteuning wil bieden? Of denk je eraan om een goede vriend die nood heeft aan fysieke hulp bij jou te laten inwonen, maar willen jullie beiden toch je eigen vertrouwde plekje behouden? In al die situaties kan een zorgwoning in de tuin een goede oplossing zijn.

Wat is zorgwonen in een zorgunit in de tuin?

Een zorgunit wordt, apart van de bestaande hoofdwoning, in de tuin geplaatst.  De zorgunit is een kleinere wooneenheid ingericht voor maximaal twee 65-plussers of zorgbehoevende personen, zodat ze kunnen wonen bij iemand die hen zorg verleent. Het omgekeerde kan ook: een zorgverlener die komt wonen bij oudere of zorgbehoevende personen. Bij zorgwonen worden de zorgbehoevende en de zorgverlener op fiscaal vlak beschouwd als twee aparte gezinnen op één adres. Ze krijgen dus geen apart huis- of busnummer 

VOORDELEN VAN ZORGWONEN 

Door zorgwonen kan je langer thuis blijven wonen in een zorgende omgeving, zonder dat je sociale  uitkeringen of sociale voordelen zoals studietoelagen, een werkloosheidsuitkering of een Inkomensgarantie voor Ouderen (IGO) verliest. 

Kom je in aanmerking?  

Een zorgwoning wordt bewoond door een zorgverlener of de zorgbehoevende(n). 

Wie is ‘zorgbehoevend’? 

  • 65-plusser(s)
  • Personen met een handicap
  • Personen die in aanmerking komen voor een zorgbudget van de Vlaamse sociale bescherming
  • Personen die behoefte hebben aan ondersteuning om zich in hun thuismilieu te kunnen handhaven. De kinderen ten laste van de zorgbehoevende(n) worden niet meegerekend bij het bepalen van het maximum van twee personen. 
ONDERSTEUNING OM IN JE THUISMILIEU TE KUNNEN BLIJVEN 

Het is niet nodig dat je beroep doet op een vorm van thuiszorg door derden. Bij zorgwonen is het de bedoeling om mensen op te vangen binnen een huiselijk verband. Dit kan familie zijn, maar dat hoeft niet. Het volstaat dat de zorgverlener taken op zich neemt om de verminderde zelfredzaamheid van de zorgbehoevende(n) op te vangen, zodat deze langer thuis kan blijven wonen. Een verminderde zelfredzaamheid kan bv. betrekking hebben op moeilijkheden om zich te verplaatsen, zelfstandig te eten of te koken, of om zich te wassen en aan te kleden. Maar het kan ook gaan om mensen die moeilijk communiceren, hulp nodig hebben bij het opvolgen van hun administratie of gedesoriënteerd zijn in de tijd of ruimte. Het moet wel gaan om een zorgbehoevendheid binnen de zorg- en welzijnssector en dus niet om bijvoorbeeld louter een financiële nood. 

Neem contact op voor meer informatie.